Korova Milky Bar

Sprzedawcy marzeń

Jaki piękny jest ten świat, tylko
czarne, białe
To jest proste, widzę - wiem
Już tu siedzę jakiś czas, lubię dużo
wiedzieć
I nie wzrusza mnie już nic

Ty widzisz we mnie coś, nie ma
ideału
A miłość ślepa jest
I chyba nie wiesz, że telewizja
kłamie
Nie wszystko możesz mieć

Nie mogę zrobić nic, sterowany
jestem wciąż
Nie musisz starać się, przecież
jesteś też jak ja

Powiedzieć coś bym chciał, mam
pustkę w głowie
Zgubiłem znowu się
I nie chce mi się nic, jestem już
zmęczony
To nie był dobry dzień

Nie mogę zrobić nic, sterowany
jestem wciąż
Nie musisz starać się, przecież
jesteś też jak ja

Nie mogę zrobić nic, sterowany
jestem wciąż

Acidland

Nie poddaj się, bierz życie jakim
jest
I pomyśl, że na drugie nie masz
szans

Po co ten stres, myślisz, że nie
masz nic
Każdy ma - nawet ty
Czasem trzeba to po prostu
znaleźć
Miłość, noc i deszcz, życie też
Dla tego warto starać się
Powiedz, czy naprawdę nic nie
jesteś wart
Znajdź to w sobie, tak

Nie poddaj się, bierz życie jakim
jest
I pomyśl, że na drugie nie masz
szans

Ten kraj jest jak psychodeliczny
lot
Czujesz, że nie zmienisz nic
Spróbuj wziąć z tego coś
To przecież twoje życie jest
Popełniaj błędy i naprawiaj je
Gdy dotkniesz dna odbijaj się
Wykorzystaj czas, drugiego już
nie będziesz miał

Nie poddaj się, bierz życie jakim
jest
I pomyśl, że na drugie nie masz
szans

Odetchnij więc, zastanów się,
znajdź jego sens
Bierz życie takim jakie jest
I ciągle szarp i zmieniaj je, przed
siebie idź
Bierz życie takim jakie jest
I zmieniaj je i ciągle walcz, przed
siebie idź

Bar mleczny Korova

Praca, szkoła, śmierć, zaraz
wpadnę w szał
Obrzydliwy dzień, nie
wytrzymam tak
Czuję się, jak śmierć, jak nic, jak
nikt, bez szans
Jestem jakoś tak, jak coś na prąd

Wreszcie matka noc, Korova
mleczny bar
Piję koktajl z traw, ciepła chemia w
drzwiach
I otwieram się na czas, na was, na
świat
Kocham wszystkich was i nas i
świat

Jak na imię masz i co brałeś dziś
Panoramiks, hasz i ekstazy miś
Rzeczywistość jest jak wielki
czarny pies
Cicho skrada się i chce mnie zjeść

Gdzie ja jestem czy to ty
Wpadam w obłęd, nie mam sił
Mózg wysycha, pomóż mi

Wieża melancholii

Pytasz wciąż co tam u mnie czy
coś
Czy zmieniło się tu, chyba nie
Znowu dziś chciałem odmienić
świat
Ale z tego i tak nie wyszło nic

Smutna twarz, czy to już jestem ja
Czy to ten kogo ty tylko znasz
Ja i tak przecież nie zmienię się
Choćbym nie wiem naprawdę jak
chciał

Tylko pstryk i już nie ma mnie
Czasem bardzo tego chcę
Zostawić wszystkich was
Szukam czegoś przez cały czas
Co zatrzyma mnie

Wszystko drży i przeszkadza mi
śmiech
Lepiej odejdź już stąd, zostaw
mnie
Nic to nic, przecież wiesz,
przejdzie mi
Tylko deszcz zmyje z szyb
brudny śnieg

Tylko pstryk i już nie ma mnie
Czasem tylko tego chcę
I już nie starać się
Siedzę sam w tej wieży bez dna

Za zamkniętymi oczami

Tylko zamknę oczy, zrobię jak
chcesz, strach
Udaję cały czas
Tak niezwykle rzadko chce mi się
śmiać, strach
Jeżeli to coś da
Fantastyczny pomysł na życie
mam, strach
Ty dobrą radę masz
Sugerujesz "nie", chcę zrobić "tak",
strach
Przez wielką dziurę w drzwiach
Publikuję wszystko, zobacz to ja,
strach
Po cichu wpadam w złość
Już nie mogę dłużej patrzeć i stać,
strach, strach
I znowu szukam słów
By wykrzyczeć wszystko "nie
lubię was", strach

Kilka błędów popełnionych
przez dobrych rodziców

Jestem przez was przytłoczony,
genetycznie obciążony
Czuję wielką słabość w sobie, dla
nich jestem nikt
Czuję się jak ktoś przegrany, w
tłumie ludzi niewidzialny
Chyba jestem niepotrzebny, jest
mnie coraz mniej

Zawsze sobie golę głowę, nie
kupuję tylko biorę
Nie potrafię robić nic, tylko rzeczy
złe
Nienawidzę bycia miłym, bo
uwielbiam budzić niechęć
Tak zostałem wychowany, a w
zasadzie nie

Co mam zrobić, co teraz zrobić,
powiedz mi
Co mam zrobić dziś
Powiedz jak, co mam zrobić
Spróbuj naprawić chociaż coś
Chociaż teraz pomóż mi

Przecież szedłem za przykładem
jaki zawsze mi dawałeś
Tym jedynym i najlepszym - teraz
wiem, że nie
Chciałbym stać się tak jak oni -
wszyscy młodzi, piękni, zdolni
Chociaż raz chciałbym spróbować
- chyba nie da się

Co mam zrobić, co teraz zrobić,
powiedz mi
Co mam zrobić dziś
Powiedz jak, co mam zrobić
Spróbuj naprawić chociaż coś
Chociaż teraz pomóż mi

Siódmy koktajl

Znowu nowy dzień, zobacz
Każdy tutaj wciąż ciągle liczy
Gdzie nie spojrzysz, patrz
Dzieci stoją cały czas na ulicy

Znowu nowy dzień
Znów znajomy mówi głos, znów
to samo
Czemu właśnie ja?
Czemu właśnie przyszło mi w
takim kraju?

Gdybym jeszcze umiał się śmiać
To bym chciał umrzeć tu ze
śmiechu i to nie raz
Nawet chciałbym uciec stąd
Tylko dokąd, dokąd tu uciekać?

Znowu nowy dzień
W telewizji mówi ktoś, że ustawa
Moje życie to moje życie
Weź to stąd, moja sprawa

Uwierz, gdybym tylko miał broń
Byłbyś pierwszy kogo bym
odwiedził z nią
A ty myślisz, że nie mogę nic
Zawsze mogę do gardła skoczyć ci

Gdybym jeszcze umiał się śmiać
To bym chciał umrzeć tu ze
śmiechu i to nie raz
Nawet chciałbym uciec stąd
Tylko dokąd, dokąd tu uciekać?

Uwierz, gdybym tylko miał broń
Byłbyś pierwszy kogo bym
odwiedził z nią
A ty myślisz, że nie mogę nic
Zawsze mogę

Nigdy nie znajdziesz sobie
przyjaciół jeśli nie będziesz
taki jak wszyscy

W każdy dzień przed pracą amfa,
po pracy browna
Chwalą mnie, jestem znany jak
powszechna telewizja
Myślę, że sposób mam, patrzę w
przyszłość wirtualnie
Lubię tych, tamtych też,
zachowuję równowagę

No i co, spójrz na siebie, powiedz
kim ty jesteś

Mówię coś, wierzą mi, mam
przyjemny wyraz twarzy
Gdy coś chcę, biorę to, jestem dla
nich bohaterem
Prosisz mnie, ja mam gest a ty
dowód swej wdzięczności
Zawsze wiem, czego chcesz jak
sprzedawca pięknych marzeń

No i co, spójrz na siebie, powiedz
kim ty jesteś

W 10 sekund przez całe życie

Z całych sił muszę gonić, złapać czas
Wszystko pędzi, a w tym ja
Twoja twarz, nie pamiętam kiedy, jak
I nie znaczysz dla mnie nic

Cały świat dopada z tyłu, gryzie w
kark
Atak szału, zwykła rzecz
Muszę biec, odurzony męczę się
Dewastacja, znika sens

Kilka chwil chcę mieć by słuchać jak
pada deszcz

Gubię się, ponaddźwiękową prędkość
mam
Zaraz się roztrzaskam w pył
Niszczy mnie, tracę przytomność
Próbuję wstać, chyba nie nadaję się

Kilka chwil chcę mieć by słuchać jak
pada deszcz
Na ulicy siąść, właśnie tak, tylko ja,
więcej nic

Chciałbym umrzeć z miłości

Świat wypadł mi z moich rąk
Jakoś tak nie jest mi nawet żal

Czy ty wiesz jak chciałbyś żyć, bo ja
też
Chyba tak chciałem przez cały czas,
lecz

Jeśli muszę i wybrać będę mógł jak
odejść
To przecież dobrze, dobrze o tym
wiem
Chciałbym umrzeć przy tobie

Wieje wiatr, pachnie wiosną i wiem
Że ty łatwo tak zgodziłaś na to się i

Jeśli muszę i wybrać będę mógł jak
odejść
To przecież dobrze, dobrze o tym
wiem
Chciałbym umrzeć przy tobie

Jeśli kiedyś wybrać będę mógł jak to
zrobić
To przecież dobrze, dobrze o tym
wiem
Chciałbym umrzeć z miłości

Nie na krześle, nie we śnie
Nie w spokoju i nie w dzień
Nie chcę łatwo, nie za sto lat
Chciałbym umrzeć z miłości

Nie bez bólu i nie w domu
Nie chcę szybko i nie chcę młodo
Nie szczęśliwie i wśród bliskich
Chciałbym umrzeć z miłości

Szklany człowiek

Jeszcze noc się wokół tli, a już wiem,
że dzień jest zły
Zdjęcia gwiazd, w gazecie chleb
I jak zwykle moja twarz byle jaki
wygląd ma
A na włosach jakiś spray

Palę w piecu, ciepło jest, moje wiersze
- trochę wstyd
Gdzieś na ścianie dyplom mam -
trzecie miejsce w skoku w dal
Znowu na nic przydam się, lepiej
chyba pójdę spać
Nie oglądaj moich zdjęć

Bo nie ma we mnie nic i nic nie jestem
wart
A czerwień mojej krwi to tylko jakiś
żart
I zapominać chcę tak często jak się da
Że nie ma we mnie nic i nic nie jestem
wart

Ty pilnuj moich snów i przychodź
kiedy chcesz
Te chwile z moich dni do jednej dłoni
zbierz
I nie pocieszaj mnie i tak tu będę stał
Bo nie ma we mnie nic i nic nie jestem
wart

Pocztówka z lotniska

W Nowym Jorku deszcz, a w
Londynie śmiech
Mam to gdzieś, mam to gdzieś, mam
to gdzieś
Mam to gdzieś, gdy nie ma cię

Ja z tych wszystkich miejsc nie
przywiozłem zdjęć
I gdziekolwiek bym był, to chcę już
wracać dziś
Mam to gdzieś, mam to gdzieś, mam
to gdzieś
Mam to gdzieś, gdy nie ma cię

Czuję tak jakbym spał i gubił się,
rozpuszczał we mgle

Tak nic nie bawi mnie, już osiągam ten
dziwny stan
Wiesz, przypomniałem sobie, że znów
tu jestem sam

Nie ma was